Skin in the Game, een theater om u tegen te zeggen

 
Op een normale donderdag, 6 maart, ging ik deze voorstelling gaan bekijken. Een deel van de wiskundeles viel weg, waardoor iedereen al blij was (misschien mevrouw niet). Buiten was het warm en ik droeg een leuke debardeur van Stradivarius. Ik wist niet echt wat ik moest verwachten van het theater, maar ik was wel super nieuwsgierig.

Het toneelstuk Skin in the Game gaat over jongeren die op een eliteschool zitten waar geld centraal staat. In het begin snap je niet echt wat er gebeurt. Het begint een beetje plots. Maar na een tijdje zit je helemaal in het verhaal. De titel is veelbelovend, waardoor ik dacht dat er veel actie ging zijn en dat het heftig zou worden. De spanningsopbouw was wel traag, maar het was de moeite om te wachten. Ik vond het einde heel leuk en onverwacht. Ik raad dit zeker aan, want op de spannende momenten zat ik echt op het puntje van mijn stoel.

Ik vond het eigenlijk beter dan ik had gedacht. De acteurs speelden goed en soms leek het echt. Het decor was simpel, maar dat stoorde mij niet echt. Het zou wel leuker zijn als er wat meer variatie was. Ze gebruikten ook muziek in de voorstelling, wat altijd leuk is. De laatste scène is mij het meeste bijgebleven. Ik ga er niet veel over zeggen, maar die scène is echt verrassend. Soms was ik wel een beetje verward en kon ik moeilijk volgen, omdat de acteurs soms moeilijke woorden gebruikten.

Het toneelstuk is echt een voorstelling om u tegen te zeggen. Het ging over een speciaal thema, waardoor het zijn eigen vibe heeft.

Als je je verveelt of gewoon geïnteresseerd bent in theater, raad ik het zeker aan. Het was interessant (en leuker dan wiskundeles ).